Film icadından bile önce el ile bir tambur üzerine çizilen resimleri belli bir hızla döndürerek kısa zamanlarda görüntüleri hareketlendirme olayı biliniyordu. Başka bir yöntem ise kartonların üzerine çizilen resimleri aynı düzlem üzerinde ve belli bir hızda arka arkaya çevirerek elde edilen hareketli makinelerdi. Bu yöntem günümüzde halen karton film çizen grafikerler tarafından kullanılmaktadır.

Film icat edilip, bir anlık görüntü film düzlemine kaydedilerek elde edilen fotograf görüntüsünden
sonra bilim adamları hareketli konuların görüntülerini kaydetmek üzere yarıştılar. Yapılması gereken en önemli hazırlık filmlerin yaprak halinde değil, bir rulo halinde ve metrelerce uzunlukta imal edilmesiydi. Uzun film imalatı yapıldıktan sonra bu filmlere görüntü kaydedecek bir mekanizmanın icat edilmesi gerekiyordu. Fotograf makinesi üreticileri bu konuya çok yatırım yaptılar ve sonunda modern film kameralarının ataları ortaya çıktı. Film bir objektifin önünden el ile sarılarak geçiriliyordu. Kameraman senkron tutturabilmek için içinden şarkı söylemek zorunda kalırdı. Tabii ki senkron tutmuyordu. Daha sonra zemberekli makineler icat edildi. Bu kameralarda kameraman önce sanki saat kurar gibi bir yayı kuruyordu, bu yay boşalırken dişliler yardımıyla filmi hareket ettiriyordu. Kameraman yayı devamlı kurmak zorunda kalıyordu. Fakat bu sistem de senkronu sağlayamıyordu.

Bu arada yapılan çalışmalarda arka arkaya hareket eden film karelerinde saniyede geçen kare sayısı 25 adet olduğunda insan gözü yanılarak hareketi devamlı gibi algıladığı hesaplandı. Bu teorinin film kameralarına uygulanması uzun sürmedi ve saniyede 25 kare fotograf pozlayacak şekilde kamera mekanizmaları üretildi. Bu kameralar aynı zamanda günümüzde kullanılan modern kameraların teorisini de oluşturdu.

ENERJİSİNE GÖRE FİLM KAMERALARI

Mekanik Kameralar:
Elektrik enerjisinin aküler yardımıyla kameralarda kullanılmasından önce kameralar mekanik bir şekilde çalışıyordu. İlk üretilen kameralarda bir kurma kolu ile kameraman tarafından filmin akıtılmasıyla çalışırdı. Bu tip kameralara “Zemberekli Kamera” denir. Kameramanların saniyede 24-25 kare ortalamasını tutturabilmesi için içlerinden şarkı söylemeleri gerekirdi.

Elektrik Enerjisi İle Çalışan Kameralar:
Bu kameralarda enerji kaynağı direk şehir şebekesi veya jenaratörledir. Fakat kameranın hareket kabiliyetini sınırladığı için aküler kullanılır.

VİZÖRÜNE GÖRE FİLM KAMERALARI

Refleks Film Kameraları:

Vizörden bakıldığında kameramanın gördüğü görüntü, objektiften geçen ve filmin üzerine düşerek pozlanacak olan görüntüdür. Bu nedenle refleks kameralarda netlik ve çerçeve kontrolü rahat ve emin bir yöntemle yapılabilir.

Refleks Olmayan Film Kameraları:

Kamera vizöründen bakıldığında objektifin gördüğü görüntü görülemez. Refleks olmayan kameralarda vizör, objektifin görüş açısına eşit bir sistemden oluşan bağımsız bir bölümde bulunur. Film üzerine düşen görüntü ile vizör görüntüsü birbirinden farklı olduğundan paralaks hatası denilen bir açı farkı ile görüntülerde sapma olur. İlk üretilen kameralar refleks olmakla birlikte artık bu tip kameralar üretilmemektedir.

FİLM FORMATINA GÖRE FİLM KAMERALARI

Film Kamerası sadece tek format için üretilir. Hangi formatta üretildiyse o formattaki film ile çalışır. Sadece Panavision marka kamera tipi iki değişik formatta film ile çalışan mekanik ve elektronik düzeneğe sahiptir.

Film boyutu büyüdükçe görüntü kalitesi ve maliyeti artar. Günümüzde çekilen sinema filmlerinde genelde 35mm format kullanılmaktadır. Belgesel çekimlerinde ise daha uzun süreli çekimler yapılması gerektiğinden maliyeti düşürmek için 16mm veya 8mm tercih edilir.

8mm Film Kameraları:

Kullandıkları filme göre normal 8mm ve süper 8mm film kullanan kameralar olarak iki çeşittir. Normal 8mm kameralarda çift perfore’li 16 milimetrelik filmi yan yana iki kez kullanırlar. Film banyo edildikten sonra ikiye ayrılarak eklenir ve normal 8mm film durumuna gelir. Kameranın kullandığı film genelde 15 metredir. Süper 8mm film ise kapalı, hazır kasetler içinde imal edilmişlerdir. Normal 8 milimetrelik filme oranla resim çerçevesi boyutları daha geniştir.

16mm Film Kameraları:

Genel olarak televizyonlarda kullanılmışlardır. Elde edilen görüntünün sinema perdesi kadar büyütülmemesi nedeniyle televizyonda iyi sonuç vermişlerdir. Bu nedenle ilk televizyon yayınlarında kullanılan görüntüler 16 mm kameralarla çekilmiştir.

35mm Film Kameraları:

Sinema filmlerinde kullanılan kameralardır. Kullandıkları filmin genişliği görüntünün sinema perdesi kadar büyütülebilmesine imkan verdiğinden sinema sektöründe halen en çok kullanılan kameralardır.

70mm Film Kameraları:

Görüntü kalitesinin artması amacıyla tercih edilen kameralardır. Günümüzde bilgisayar ortamında sinema filmleri üzerinde değişiklik yapmak amacıyla kullanılan film formatının büyük olması tercih edilmektedir. Filme pozlanan görüntü 65mm olduğu halde optik ses kaydedilen bölüm ile birlikte 70mm haline gelir.

I-MAX Film Kameraları:

Imax kameralar 15 / 70 filme uygun olarak tasarlanmış. Imax kameraları kullanılan filmin hacmi ve ağırlığından dolayı normalden çok büyük ve ağır oluyor, vah kameraman ve asistanların haline!.. Bir fikir olsun diye ağırlıkları verelim, gözünüzü korkutmak gibi olmasın ama normal Imax kamerası 19 ile 45 kg arası 3D kameralar ise 109 kg. Tabii ki son yıllarda ilk zamanlarda kullanılanlara göre daha sağlam ve hafif malzemelerden yapılmaya başlandı. Dolayısı ile kameralar hafifleşti ve küçüldü. Öyle ki steadicam çalışmaları için bile Imax kamerası yapıldı. Ama yinede Imax filmlerini izleyenler çok kıvrak, hızlı kamera hareketleri olmadığını hemen fark edecekler.

Kameraların en önemli özelliklerinden biride diğer kameralar gibi filmi düşey değil de yatay olarak pozlaması. 3 Boyutlu (3 D) çekimler için ise aynı gövde içinde insanın iki gözünün açısına uygun biçimde yerleştirilmiş iki ayrı objektif ve iki ayrı film mekanizması tasarlanmış. Her objektif kendine ait filmi pozluyor. Her 3D filmde aslında aynı resim yatay açı farklı iki ayrı film olarak stereoskopik çekiliyor.

FİLM KAMERASININ BÖLÜMLERİ

Gövde:
Film kameralarının gövdeleri içinde ve dışında bir çok bölüm bulunmaktadır. Kamera gövdesinin dışında, kameraman için gerekli ayarları yapabilecek ve bu ayarları görecek düzenekler vardır. Film Kızağı, Baskı, Çekici Tırnak, Bayonet, Counter, Deklanşör, Obturatör, Tambur, Film Kaseti, Motor bölümlerinden oluşur.

Vizör:
Vizör, kamera objektifinde oluşan ve film düzlemine düşen görüntünün kameraman tarafından görülmesine yarayan bir optik ve ayna düzenidir.

Kaynak: Bu yazı Kameraarkasi’ndan Asinema tarafından derlenmiştir. Film kameraları hakkında daha ayrıntılı bilgi almak için kameraarkasi.org‘u ziyaret edin.