İtalyan Yeni Gerçekçiliği II.Dünya Savaşı sonrasında İtalya’da ortaya çıkmış bir sinema akımıdır. (İtalyanca:Neorealismo, İngilizce:Italian Neorealism). Bu akım kabaca 1944 ila 1952 yılları arasında etkili oldu. Genelde kabul gören kanıya göre akımı başlatan film Roberto Rossellini’nin 1945′te çektiği Roma, Açık Şehir (Roma, Città Aperta) iken akımın son filmi de Vittorio De Sica’nın 1952 tarihli Umberto D.’sidir. Kimilerine göre Federico Fellini’nin 1954 tarihli filmi Sonsuz Sokaklar (La Strada) da bu akıma dahil edilir.