Yönetmen Halit Yusuf, AFP muhabirine, 16 Hazirandan beri komada olan 82 yaşındaki sinemacının, bu sabah öldüğünü bildirdi.

Devlet TV’si de Şahin’in öldüğünü duyuran altyazı geçti ve ünlü sinemacının arşiv görüntülerini yayınlamaya başladı.

Şahin, Mısır’da beyin kanaması geçirince Paris’e götürülmüş ve bir ay kadar tedavi gördükten sonra ülkesine getirilmişti.

Orta Doğu sinemasının en fazla hayranlık bırakan isimlerinden biri olan Şahin, ilk filmini 1950 yılında çekti.

Sonrasında yaptığı filmlerde genellikle otoriterlik ve dini köktencilikle mücadele konusunu işledi.

Yusuf Şahin, 1997 yılında Cannes’da ömür boyu başarı ödülüne layık görüldü.

Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, Şahin’i, bir seferinde “ifade özgürlüğünün yılmaz savunucusu” diye anmıştı.

Yusuf Şahin’in son filmi “This is Chaos - Kaos budur” bu yıl başlarında vizyona girdi.

Şahin’in sağlığının bozulması üzerine filmi çalışma arkadaşlarından Halid Yusuf tamamlamak zorunda kaldı.

Mısırlı aktör Nur el Şerif, AFP’ye yaptığı açıklamada, “Sadece Arap değil dünya sineması içinde en önemli film yapımcılarından biriydi” diye konuştu.

Şahin’in ilk filmlerinden Kahire: Merkez İstasyonu, cinsel ahlak konusuna eğiliyordu ki bu konuyu o dönemde işlemek cesaret isteyen bir işti.

Yusuf Şahin, filmleriyle hem dini hem de siyasi çevrelerin tepkisini çekti.

Cumhurbaşkanı Nasır döneminde Mısır’da film sektörünün kamulaştırılmasına rağmen kariyerine devam edebildi.

“Sparrow - Serçe”, 1967 yılında Altı Gün Savaşları’nda Mısır’ın tutumunu eleştiren bir filmdi örneğin.

Şahin Mısır’ın yöneticilerini eleştirmeye devam eden çalışmalar yapmayı sürdürdü, ancak çocukluğunun geçtiği ve memleketi İskenderiye’ye ilişkin filmler de yaptı.

1940′lı yıllarda California’da eğitim görmüş olan Şahin, kariyerinin ileri dönemlerinde sansürü ana temalarından biri yaptı ayrıca Amerika Birleşik Devletleri’nin Orta Doğu politikalarını karşı görüşlerini yüksek sesle dile getiren bir isim oldu.

1994 yılında “Muhacir” adlı filmi mahkeme tarafından, İncil ve Kuran’daki Yusuf Peygamber hikayesine dayandığı gerekçesiyle yasaklandı.

Yusuf Şahin, o dönemde verdiği bir mülakatta “Her gün birileri insanlara çıkıp çenelerini kapatmaları gerektiğini, konuşmaya ya da tartışmaya hakları olmadığını söylüyor. Bence aşırı şiddettir bu ve benim de başıma geldi” diye konuşmuştu.